Laat me je beminnen Liefste, met zoveel vuur dat zelfs het hardste hout ervan verteert. En laat me dan, moe maar voldaan mezelf de illusie geven dat deze nacht zonder einde is. Eén nacht, waarin niets verraadt dat er ook maar iemand op ons zou wachten. Eén nacht, waarin alleen ik en jij de reden zijn van ons zijn, en ik zal proberen om niet te denken aan die zilte zee van heimwee die me later zal overspoelen, maar aan de liefdevolle herinnering die ik in mijn hart zal bewaren - als er me enkel nog dichtende woorden resten om je mee te beminnen.
🌼
Zee van zout en droom
vol liefdesdronken parels
even puur als rouw!
© Anna