Anna's CreaZinnen : 2011

🌸

First date
why didn't I tell him
she asks herself
reading
his love poetry.

© Anna

🌼

Zo licht als een woord
valt as op besneeuwde grond,
onleesbaar de dood.

© Anna

🌼

In eindeloos wit
sporen van vogelpootjes
opnieuw toegedekt.

© Anna

🌼

Mussen warmen zich
aan de gloeiende schoorsteen
op 't besneeuwde dak.

© Anna

Nee, hier in ons kleine Belgenland is nog geen spoortje sneeuw te bekennen. In een land op zo'n zes uur vliegen hier vandaan wel al, en hoe het ginder sneeuwt zou het me niet echt verbazen mocht er intussen al niet een laagje van een paar centimeter liggen.

Lichtvoetig en blij

dwarrelen sneeuwvlokjes neer
begraven de stad.

© Anna

🌼

In de najaarszon
krullen dorre bladeren
rond lege takken.

© Anna

🌼

Hun takken rillen
in de wind – wachtend op
de eerste sneeuw
om hun naaktheid
te bedekken.

© Anna

🌼

Stukjes regenboog
verdwijnend in de wolken,
altijd mooi om zien.

© Anna

🌼

Eenden in v-vlucht
naar meer zuiderse oorden;
de gelukzakken!

© Anna

🌼

Het begin komt
met elke stap op de weg
dichterbij.

© Anna

🌼

Kartonnen dozen
onder een brug in de stad
dramatisch verlicht.

© Anna

🌼

Marmeren sokkels
in een labyrint van groen;
werk in uitvoering.

© Anna

🌼

Hoger en hoger
zweeft een vlinder op de wind.
O, 't is een blad!

© Anna

🌼

Doorheen de mist
weerkaatsen wolkenkrabbers
het opkomend licht.

© Anna

🌼

Moederziel alleen.
Veel te laag vliegt 't musje
tussen de huizen.

© Anna

In zachte weerklank

Als ware je de muze van mijn zijn

die duwt en trekt en palavert,

die me telkens opnieuw doet daveren

op mijn grondvesten. Er ontbloten zich

verdwaalde verzen. Voorzichtig!

En til niet té zwaar aan mijn taal-

plezierig spel

tussen hemel en aarde.

🌼

Ochtendgekwetter
de kids vertrekken naar school
oorpauze – at last!

© Anna

🌼

In het pompoenveld
wacht één vogelverschrikker
op Halloween.

© Anna

🌼

Kraakheldere lucht
in de dampkring verbranden
kometendeeltjes.

© Anna | #Draconiden, 8 okt. 2011

Treinen in het nieuws

't Is herfst, dat valt niet meer te ontkennen. Voeg daar de stiptheid :-D en de slogan ' De trein is altijd een beetje reizen' van onze NMBS aan toe, en je krijgt dit:

Treinvertragingen

door vallende herfstblaadjes

wat een avontuur!

Maar voor wie dacht dat er alleen in België nieuwtjes te rapen vallen over de treinen, nou die heeft het goed mis. Dit stond er gisteren in een Nederlands blad te lezen: 'De NS kreeg eerder al veel kritiek omdat in de nieuwe Sprinters geen toiletten aanwezig zijn. De NS heeft nu toegezegd om daar op termijn iets aan te doen. In de tussentijd moeten plaszakken soelaas bieden.' Hilarisch toch! Tenminste zolang je niet met zo'n trein reizen moet. Stel je maar eens voor dat dit door de speakers galmt:

Aandacht, aandacht

bericht aan reizigers met nood:

plaszak verkrijgbaar.

🌼

Onder mijn voeten
knispert het blad weemoedig,
de zomer voorbij.

© Anna

🥂

Autumn sky –

a colorfull day

my birthday.

🌼

Loofbomen ruilen
hun groene schakeringen
voor oranje-rood.

© Anna

🌼

Herfstasters buigen
voor de dansende vlinders,
de wind houdt de toon.

© Anna

🌸

He gave me
one of those answers
again
I smiled
what else could I do?

© Anna | #Annoyance

🌼

Champagneflessen
bewaard in een gang van zand
resten van schelpen.

© Anna

🌸

He would like me
to borrow
his umbrella
to catch
the rain in my eyes.

© Anna

🌸

Post-it note:
'tears' –
so I won't forget
how you've been
double crossing me.

© Anna

🌸

Spreading
words of kindness
like seeds in the wind
I harvest
a flowerful smile.

© Anna | #Twitterworld

🌼

Weinig zon
des te meer wind en regen
't herfstkind in mij
glimlacht
dik tevreden.

© Anna | #Kwakkelweer

🌼

Vol bewondering
kust hij
de grond waarop zij loopt
haar lippen laat hij
onberoerd.

🌼

IJzige wind snijdt
takken hun bladeren af
de herfst rolt binnen.

© Anna

🌼

Langs de gevels
ritselt de wilde wingerd
vuurrood de herfst in.

© Anna

🌼

Fluitende vogels
tussen nacht en dageraad
ontsluiten de slaap.

© Anna

🌼

In de adem

van jouw woorden

leg ik mijn wang

en pluk ik, nee steel ik,

een zoen!

Twitter poetry

With a weight off his chest,

he breathes deeply & views the morning mist,

as his tears turn into – a new life’s dawn.

🌸

Watching
the sun go down
I remember
the walk on the beach
we never did.

© Anna

🌼

Jouw warme woorden

weerklinken

in mijn oren

en ik verdwijn – glimlachend,

de nacht in.

🌼

Late zonnestralen
kleuren
het schaduwspel
op de witgekalkte muren
vurig rood.

© Anna

🌸

Delicious food
my mother's stew
I remember
the tears I cried
over the dead rabbit.

© Anna | #MemoryLane

Apis mellifera

Ze tekent zoemzoem…

twee ineengestrengelde lussen,

een acht op haar kant – plat

van het lachen. Kijk, daar vliegt ze

deze zwart met geel gestreepte

schoonheid – onze wereld van chaos

en smakeloosheid uit.

🌼

Sereniteit

🪶

Weemoed

Vaststelling

Jij, mijn geliefde

alles wil je me geven:

een roos,

een zoen

en een hand – vol warmte

in mijn slipje.

🌼

Zo trouw als ze is,
dansend onder het maanlicht
vergeet ze alles.
Zijn frustraties ebben weg,
een gelukzalig gevoel.

© Anna

🌼

🌸

🌼

Dag v/d Hai🎋u!

Kijk die nachtegaal eens –

Hij veegt zijn modderige pootjes af

aan de pruimenbloesem.

– Kobayashi Issa | Klassieke haiku, pg. 144