Ik zet mijn hart op een kier en luister naar het geluid
dat me een gevoel van eeuwigheid kan bezorgen,
alsof ik ver boven alles uit word getild
en niets er nog toe doet. We hebben alle tijd
en hoewel aan woorden genoeg om gedachten
uit te wisselen, het geslacht wil ook zijn gading krijgen.
Zo spelen we, onder ’t inktblauw fluweel van de nacht,
de blues door naar de ochtend.
© Anna | Gedicht